Jan Kanty Kaczkowski
Biografia
Jan Kanty Kaczkowski urodził się 19 lipca 1977 roku w Gdyni i dorastał w Sopocie, będąc trzecim z trojga dzieci Józefa i Heleny Kaczkowskich. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Sopocie studiował filozoficzno-teologiczne w Gdańskim Seminarium Duchownym, które ukończył w 2002 roku ze święceniem kapłańskim 15 czerwca 2002. Został inkardynowany do archidiecezji gdańskiej. W 2007 uzyskał doktorat z nauk teologicznych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na podstawie dysertacji Godność człowieka umierającego a pomoc osobom w stanie terminalnym – studium teologiczno-moralne, napisanego pod kierunkiem Mariana Machnika. W 2008 ukończył studia podyplomowe z bioetyki na Papieskim Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie.
W latach 2002–2007 pracował jako wikariusz w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pucku. W 2007 po zwolnieniu z obowiązków wikariuszowskich pozostał w parafii jako pomoc duszpasterska. Objął funkcję kapelana domu pomocy społecznej i szpitala w Pucku. Od 2004 do 2011 był katechetą w Liceum Ogólnokształcącym w Pucku i w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Rzucewie. W 2010 został wykładowcą bioetyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.
W 2004 był jednym z założycieli Puckiego Hospicjum Domowego. W latach 2007–2009 koordynował prace budowy Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio, a w 2009 został jego dyrektorem i prezesem zarządu. Utworzył program szkoleniowy w zakresie bioetyki chrześcijańskiej. Prowadził wykłady i warsztaty z tematyki hospicyjnej. Organizował warsztaty z komunikacji i etyki w medycynie dla studentów medycyny i prawa pod nazwą Areopag Etyczny. W wolontariat hospicyjny angażował tzw. trudną młodzież i osoby skazane. Został ambasadorem zorganizowanych w 2016 roku w Krakowie Światowych Dni Młodzieży.
Publikował filmy na portalu Boska.TV. Na podstawie rozmów z nim powstały książki: Szału nie ma, jest rak (Więź, 2013), Życie na pełnej petardzie. Czyli wiara, polędwica i miłość (Wydawnictwo WAM, 2015), Dasz radę. Ostatnia rozmowa (Wydawnictwo WAM, 2016), Żyć aż do końca. Instrukcja obsługi choroby (Więź, 2017), Dekalog księdza Jana Kaczkowskiego (Wydawnictwo WAM, 2017). Autor książek Grunt pod nogami (Wydawnictwo WAM, 2016) i Ekskluzywny żebrak. Czyli ks. Jan Kaczkowski o tym co najważniejsze (zapis materiałów video; Wydawnictwo Unitas, 2016).
Od urodzenia miał lewostronny niedowład i dużą wadę wzroku. Zdiagnozowano u niego guz nerki (wyleczony) i glejaka mózgu. Zmarł 28 marca 2016 w rodzinnym domu w Sopocie. Pochowany został 1 kwietnia 2016 na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie.
W 2012 prezydent Bronisław Komorowski nadał mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Przyznano mu tytuł honorowego obywatela Pucka. W 2016 otrzymał Honorowe Wyróżnienie za Zasługi dla Województwa Pomorskiego. Papieska Rada ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia wyróżniła go medalem „Curate Infirmos”. Był laureatem Nagrody Dziennikarskiej „Ślad” im. Biskupa Jana Chrapka (2014), nagrody Pontifici przyznawanej przez Klub Inteligencji Katolickiej (2014), Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej za działalność publiczną (2014), Medalu Świętego Jerzego „Tygodnika Powszechnego” (2015), Róży Gali za działalność charytatywną (2015) oraz Konkursu Sukces Roku 2015 w Ochronie Zdrowia w kategorii osobowość roku.
W 2018 powołano fundację jego imienia. Fundacja ustanowiła nagrodę „Okulary ks. Kaczkowskiego”. W 2017 w kościele św. Jerzego w Sopocie odsłonięta została tablica upamiętniająca księdza, a w 2022 imieniem ks. Jana Kaczkowskiego nazwano aulę III Liceum Ogólnokształcącego w Sopocie. W 2023 przy alei Niepodległości 769 w Sopocie odsłonięto mural z jego cytatem. W 2019 nadano jego imię skwerowi w Sopocie, a w 2020 ulicy w Chmieleńcu i rondu w Redzie. Został także patronem sopockiego Domu Gościnnego LukLuk, w 2019 Szkoły Podstawowej Małe Morze w Pucku, a w 2024 Technikum nr 16 w Krakowie. W 2022 powstał film fabularny Johnny w reżyserii Daniela Jaroszka, w którym w postać księdza Jana Kaczkowskiego wcielił się Dawid Ogrodnik.