Urszula Borkowska
Biografia
Urszula Borkowska, wł. Amalia Borkowska, Urszula – imię zakonne używane także w publikacjach, urodziła się 11 sierpnia 1935 roku w Gdyni i zmarła 11 maja 2014 w Lublinie. Była polską urszulanką i profesor historii, specjalistką w zakresie historii średniowiecznej i wczesnonowożytnej, a w szczególności dziejów dynastii Jagiellonów.
Do zakonu wstąpiła w 1953 roku, złożyła śluby wieczyste 11 lutego 1959 we Wrocławiu. W latach 1956–1958 studiowała w Wyższym Instytucie Katechetycznym w Krakowie, następnie pracowała jako nauczycielka we Wrocławiu. W latach 1959–1964 studiowała najpierw anglistykę, a po zamknięciu kierunku przez władze PRL w 1961 – historię na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a następnie powróciła do Wrocławia, do 1968 pracowała w liceum urszulańskim. W 1968 podjęła pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, początkowo jako asystent w Katedry Historii Średniowiecznej i Nauk Pomocniczych Historii, od 1976 adiunkt, od 1989 docent, od 1992 do 2008 kierownik Katedry Metodologii i Nauk Pomocniczych Historii. W 1976 obroniła doktorat na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy Kościół i obcy w świadomości Jana Długosza napisanej pod kierunkiem Aleksandra Gieysztora. W 1989 habilitowała się na KUL-u na podstawie pracy Królewskie modlitewniki. Studium z kultury religijnej epoki Jagiellonów (XV i początek XVI wieku). W 1992 mianowana profesorem nadzwyczajnym, w 1999 profesorem zwyczajnym.
Wybrane publikacje: Treści ideowe w dziełach Jana Długosza. Kościół i świat poza Kościołem, Lublin 1983.Królewskie modlitewniki. Studium z kultury religijnej epoki Jagiellonów (XV i początek XVI wieku), Lublin 1999 (wyd. 1 – 1988).Dynastia Jagiellonów w Polsce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2011,ISBN978-83-01-16692-2.