Wojciech Charkin
Biografia
Wojciech Charkin urodził się 27 marca 1947 roku w Gdyni i zmarł 8 stycznia 2019 roku w Gdańsku. Był polskim dziennikarzem, przewodnikiem turystycznym, wykładowcą akademickim oraz działaczem opozycji demokratycznej w PRL. Jako student brał udział w wydarzeniach marcowych w 1968 i grudniowych w 1970 roku.
Po studiach na Wydziale Elektroniki Politechniki Gdańskiej ukończonych w 1972 roku, pracował jako młodszy instruktor techniczny w Rejonowym Urzędzie Telekomunikacyjnym w Gdyni, a następnie w latach 1973–1984 w Zakładzie Nauki o Pracy Instytutu Nauk Społecznych Politechniki Gdańskiej. Od 1973 do 1978 był kierownikiem gdańskiego oddziału pisma Politechnik. W 1977 był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego. Był także wykładowcą na Wydziale Architektury i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W latach 1984–2001 był zatrudniony w Bibliotece Głównej Politechniki Gdańskiej.
Uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980. Jego reportaż o strajku Kiedy niemożliwe stało się możliwe opublikował w październiku 1980 ogólnopolskie pismo studenckie Politechnik. Współredagował oświadczenie dziennikarzy przeciwko celowej dezinformacji społeczeństwa na temat sytuacji na Wybrzeżu nazwane od jego nazwiskiem zeszytem Charkina. Był członkiem Komisji Założycielskiej, a następnie Komisji Zakładowej Solidarności na Politechnice Gdańskiej. W okresie stanu wojennego kolportował podziemne wydawnictwa i współpracował z pismem Solidarność Regionu Gdańskiego.
Od 1989 był redaktorem Tygodnika Wyborczego i Tygodnika Gdańskiego. Od 1989 do 1992 należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W latach 1990–2000 był członkiem Rady Nadzorczej wydawnictwa Przekaz Sp. z o.o. W 2009 został z rekomendacji Prawa i Sprawiedliwości mianowany wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Radia Gdańsk, przewodniczył jej od 2009 do 2011. W 2005 był szefem sztabu wyborczego Bogdana Borusewicza w wyborach parlamentarnych.
Od 1967 działał w PTTK. Pełnił funkcje przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Oddziału Gdańskiego PTTK, wiceprezesa Koła Przewodników Miejskich i Terenowych im. Franciszka Mamuszki (2001–2005), organizował i wykładał na kursach przewodnickich. Od 2013 był też przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia Güntera Grassa w Gdańsku.
Był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2006), Srebrną (2001) i Złotą (2008) Honorową Odznaką PTTK, Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2010), Odznaką Honorową Ministra Sportu i Turystyki „Za zasługi dla turystyki”, Złotą Odznaką Polskiego Stowarzyszenia Filmu Naukowego, tytułem Zasłużonego Przewodnika PTTK.
Został pochowany na Cmentarzu Srebrzyskow w Gdańsku (rejon V).
Od marca 2019 jest patronem Akademii Przewodnickiej Europejskiego Centrum Solidarności.