Zbigniew Jan Ciesielski
Biografia
Urodzony 1 października 1934 w Gdyni Ciesielski był polskim matematykiem, profesorem nauk matematycznych i członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Zajmował się analizą funkcjonalną, teorią aproksymacji oraz teorią prawdopodobieństwa.
Ukończył Szkołę Podstawową nr 6 w Gdyni-Obłużu, a następnie V Liceum Ogólnokształcące w Gdyni-Oksywiu. Rozpoczął studia matematyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, które ukończył w 1958. W 1960 obronił pracę doktorską pt. „O rozwinięciach ortogonalnych prawie wszystkich funkcji w przestrzeni Wienera” napisaną pod kierunkiem Władysława Orlicza. Następnie został pracownikiem Instytutu Matematycznego PAN, gdzie habilitował się w 1963. Tytuł profesora nadzwyczajnego (belwederski) otrzymał w 1969, a tytuł profesora zwyczajnego w 1974.
W latach 1968–1972 był opiekunem Pracowni IM PAN w Gdańsku, a w latach 1973–1999 kierował Oddziałem Gdańskim IM PAN. Był również przewodniczącym Oddziału Gdańskiego PAN i członkiem prezydium PAN (1993–1995). W latach 1996–1998 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Matematyki PAN, a w latach 1977–1989 był członkiem Rady Naukowej Międzynarodowego Centrum Matematycznego im. Stefana Banacha PAN. W latach 1975–2000 współredagował czasopismo Studia Mathematica. Równocześnie w latach 1967–1969 pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, a w latach 1970–1995 na Uniwersytecie Gdańskim.
Pełnił rolę promotora w 12 przewodach doktorskich, w tym Stanisława Kwapińskiego i Jerzego Zabczyka. Opublikował prace z teorii aproksymacji, m.in. dotyczące bazy typu Schauder w przestrzeniach funkcyjnych, a także prace z matematycznej teorii ruchów Browna, probabilistycznej teorii potencjału oraz nieparametrycznej estymacji gęstości.
W 1974 wystąpił jako invited speaker na Międzynarodowym Kongresie Matematyków w Vancouver w sekcji General Topology, Real and Functional Analysis; wygłosił referat „Bases and Approximation by Splines”. W 1973 został członkiem korespondentem, w 1986 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk, a w 2001 członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności. W latach 1980–1983 był prezesem, a od 2004 członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Matematycznego.
Od 1962 był mężem Zofii i ojcem Bolesława i Stanisława. Został pochowany na cmentarzu Komunalnym w Sopocie (sektor N6-7-7).
Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1999), Krzyżem Oficerskim (1984) i Krzyżem Kawalerskim (1974) oraz Medalami i wyróżnieniami, a także tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego (2014).